مهمترین تیره های گیاهی که دارای گونه ها یا جنسهای انگلی هستند عبارتند از : شیرینک، سانتالاسه، بالانوفراسه، رافلزیاسه، پیچک، میمون و گل جالیز. تمام گیاهان انگلی یاد شده بوسیله  مکنده هایی به گیاه میزبان می چسبند و از مواد غذایی جاری در آوندهای آنها استفاده می کنند. بعضی از انگلها مانند دارواش از تیره شیرینک تقریبا نیمه انگلی است یعنی فقط از شیره پرورده میزبان تغذیه نمی کنند و با دارا بودن کلروفیل آب و املاح را از آوندهای چوبی میزبان گرفته، شیره پرورده را خود می سازند

 وضع ارتباط انگلها با گیاهان میزبان بسیار متفاوت و مختلف است و بطور کلی می توان آنها را به اشکال زیستی زیر تقسیم نمود:

نیمه انگلهای ساقه ای (دارای سبزینه هستند) مانند دارواش

نیمه انگلهای ریشه ای (دارای سبزینه هستند) مانند تیره میمون

انگلهای ساقه (فاقد سبزینه هستند )  مانند سس

انگلهای درونی مانند بالانوفراسه و رافلزیاسه

 اگر در اندامهای هوایی گیاه انگل ، کلروفیل برای عمل فتوسنتز وجود داشته باشد ، دستگاه رویشی گیاه دچار تغییر نشده، گیاه ساختار عادی و طبیعی خود را حفظ خواهد کرد . اما اگر بر اثر زندگی انگلی، کلروفیل گیاه از بین برود و به عبارت دیگر انگل کامل شود، پیکر رویشی انگل نیز دستخوش تحولات ناشی از عدم کلروفیل شده به حداقل سادگی خود می رسد. مثلا در رافلزیا پیکر رویشی شباهتی به گیاهان عالی ندارد و از تال گیاهان سلولی قابل تمیز نیست بنابراین وقتی زندگی گیاه کاملا انگلی شود، نه تنها اندامهایی مانند برگ ، ساقه و ریشه در آن ازبین می رود، بلکه بافتها نیز ساختار عادی خود را از دست می دهند.

منبع: گیاهشناسی پایه   احمد قهرمان   

ارسال:خانم سخنور